Hedendaagse beroepspraktijk: Het beroepsprofiel
Inzicht in de relatie tussen discipline, beroep, de werkgebieden en de opgaven van de ontwerper is bepalend voor het profiel van de opleiding. Het onderscheid tussen discipline en beroep is belangrijk omdat discipline het vakmanschap behandelt, terwijl het beroep de beoefening daarvan is. Oriëntatie in het beroepsveld en het positioneren van het eigen beeld is van essentieel belang. De ontwerper bepaalt zelf het profiel in het werkterrein.
Op verschillende tijdstippen worden in het werkveld aan ontwerpers de gelegenheid gegeven te communiceren met publiek. Het ontwikkelen en creëren van een eigen ontwerpsignatuur (blauwdruk) is het uitgangspunt en functioneert als rode draad in deze opleiding. De signatuur is zichtbaar in vorm, materie, stof en kleurgebruik, grondstof – en materiaalkeuze, ontwikkeling, tekenen, beeldkeuzes en handelswijze. Via een eigen vormentaal wordt een eigen beeld gecommuniceerd. Zowel de zelfstandige ontwerper als de ontwerper in dienstverband zal via het hanteren van een persoonlijk signatuur een meerwaarde bieden aan het ‘modehuis’ of het bedrijf. Het eigen maken van een beeldtaal door middel van textiel, vorm en kleur is een doel dat ontstaat vanuit een welomlijnd opdrachtkader.
Interactie tussen verschillende ontwerpers alsmede de invloeden van disciplines rechtstreeks en onrechtstreeks verbonden met ‘mode’ voeden de constante beweging en evolutie in het beroepsveld. Flexibiliteit is nodig in een constant evoluerend beroepsveld.
Het werkveld gaat uit van regels met betrekking tot onderzoek, het visualiseren, beeldtaal, uitvoering, presentatie, beroepsmatig verhandelen en potentiële groeimogelijkheden.
Het hanteren, manipuleren en meebepalen van deze regels zijn eigenschappen nodig om evolutie, groei en expansie van het werkterrein te garanderen.
Het beroep textielontwerpen
De textielontwerper neemt een unieke plaats in, zowel autonoom als in relatie tot aanverwante werkvelden. Het vinden van een persoonlijk evenwicht tussen textiel en het tijdsbeeld is essentieel. Het groeiproces dat een product ondergaat richt zich voor textiel naar een ruimte, ‘een lichaam’. De invloeden vanuit een rijke textielgeschiedenis zijn een belangrijke inspiratiebron voor de textielontwerper. Textiel als statussymbool en handel zijn in de loop van de geschiedenis dusdanig geëvolueerd dat ze bovendien onafscheidelijk zijn geworden. De behoefte om te communiceren door middel van materie, ambacht en traditie via vorm en structuur al dan niet gekoppeld aan vorm, dimensie en inhoud blijft nog steeds evolueren.
Textielontwerpen is zowel materieontwikkeling, materiebewerking, vormontwikkeling en vormbewerking gericht op omgeving als verfraaiing, kleding of autonome expressie. Textielontwerpen is tevens ook een antwoord op de noden die onze maatschappij creëert en die zich manifesteert op gebied van techniek, kunst en mode.
De weerspiegeling van een maatschappij in een textiele vorm is het resultaat van de kruisbestuiving van beeld, kleur, structuur, materie, ambacht en expressie. Het textielontwerp is bovendien de vertaling van een gevoel ten aanzien van oppervlak en/of de verwezenlijking van vorm ten aanzien van de ruimte. Kennis over verleden, heden en toekomst in een mondiale context is belangrijk voor de discipline textielvormgeving daarom vormen de geschiedenis van het historisch kostuum als de geschiedenis van de folklore een belangrijke leidraad voor de opleiding tot textielontwerper. Een belangrijke ondersteunende basis voor de studie is het ambacht of de techniek en textielwarenkennis.
Het beroep modeontwerpen
Mode is een tijdelijk, voorbijgaand maar op zeker tijdstip algemeen gevolgd sociaal of artistiek gebruik, in het bijzonder in klederdracht en opschik. Mode kan daarom omschreven worden als de expressie van een tijdsbeeld, als de reflectie van een maatschappij, als communicatie via de vormentaal van kleding. Mensen die met mode bezig zijn en dan vooral modeontwerpers zullen daarom de ethiek en esthetiek van de mode en zijn concepten blijvend in vraag stellen.
De opleiding in de afdeling Textiel en Mode zal focussen op vernieuwing, experiment, improvisatie, analyse, reflectie en inzicht. Door de grenzen op te zoeken van deze discipline worden de studenten aangemoedigd op zoek te gaan naar vernieuwende vormen, nieuwe kleurcombinaties en het bewerken of ontwikkelen van nieuwe stoffen.
De modeontwerper is van nature geïnteresseerd in het onbekende en het nieuwe. Dat wordt in deze afdeling gestimuleerd door studenten een groot pakket vakken aan te reiken die deze nieuwsgierigheid aanmoedigt zoals kunstgeschiedenis, kostuumgeschiedenis, modebeschouwing, beeldcultuur. Een belangrijk onderdeel van het curriculum is tevens tekenen. Via tekenen naar model en technisch tekenen leert de student beschouwen en analyseren, ontwikkelt hij zijn artistieke talenten en kwaliteiten, leert hij ontwerpen en via de tekening communiceren.
Beschrijving van de studierichting
De student wordt opgeleid tot textiel- of modeontwerper.
Door toetsing en raadpleging van verschillende aspecten en invalshoeken uit het werkveld dient de student een eigen visie en werkwijze te ontwikkelen en verder uit te bouwen.
De student moet in staat zijn een diversiteit van invalshoeken met betrekking tot concept, werkwijze, opbouw, beeldvorming, techniek en vorm te verwerken en te vertalen (eventueel ook verdedigen in woord en daad tijdens de doorpas en conceptbesprekingen) door middel van een eigen ontworpen en uitgevoerd beeld, de collectie. Vanuit het vooropgesteld niet ingevulde kader zal de student een eigen gekozen thema kiezen dat hij door middel van onderzoek, uitbouw, en experiment zal uitdiepen. Dit studieproces wordt constant gestuurd door toetsing en vraagstelling en resulteert uiteindelijk in een eigen gevormde mening en visuele uitspraak. De expressie van dit studieproces staat centraal in de begeleiding van de vertaalslag. Het resultaat van dit studieproces, de collectie, vormt de eindfase, samen met de uitvoering ervan. Aan de hand van de uitvoering en definiëring van de resultaten ontstaat een steeds betere ontwikkeling en uitbouw van het studieproces. Het uitbouwen en verder ontwikkelen van visie en individueel beeld vormt een constante in de opleiding.
Ontwikkeling en vorming van visie: is noodzakelijk via het ontdekken, vormen, verder ontwikkelen en constant verfijnen van de eigen creatie in relatie tot beeld, grondstof, ambacht en dient gepresenteerd in de ruimte of op het menselijk lichaam.
Diploma
De studie leidt op tot het behalen van een diploma bachelor of design in textielontwerper of modeontwerper.
Vervolgstudies
Het diploma bachelor of design in textielontwerper of modeontwerper geeft toegang tot vervolgstudies master of design in textielontwerper of modeontwerper. Binnen deze vervolgstudies kunnen accenten liggen op het ontwerpen van textielcollecties voor de mode- en/of interieurindustrie, textiel toegepast in producten, conceptontwerp, productstyling.
Specifieke toelatingseisen
Voor de toelatingsvereisten tot de afstudeerrichting textiel- en modevormgeving wordt verwezen naar de algemene toelatingsvoorwaarden.
